Δεν μπορείς να διανοηθείς πόσο μιρκή γίνομαι στο κρεβάτι και 'γω επιμένω πως είμαι ένας επί-δεσμός ίσα-ίσα να αναπνέει το δέρμα, βάζω τα γόνατα στα μάτια και τις πατούσες στις χούφτες μου, μετά όλα είναι σκοτεινά, γλυκά και ήρεμα.
Δεν σηκώνω τηλέφωνα, δεν ζητάω τίποτα, δεν σου εξηγώ πολλά, κάπως γουστάρεις κάπως μπλέκεσαι.
“Είσαι επαρκώς όμορφο και επαρκώς αδιάφορο” σου λέω και σπάζεσαι-σπας, δεν καταλαβαίνω ακριβώς δεν κοιτάω επίτηδες, προσπαθώ να καταλαβαίνω όσα λιγότερα και να αντιδρώ ακόμα λιγότερο απο λίγο.
“Είμαι ρευστό, δεν κρατιέμαι μόνο αλείφομαι. Και συ. όλο βράζεις , λιώσε, έλα να λιώσουμε”
Δεν γατζώνω πια, ούτε σου επιτρέπω, δεν σου δίνω ούτε εξοχές ούτε εσοχές, ούτε λαβές, μόνο σκόρπιες ιστορίες αυτοαναφορικότητας να δω τί αντέχεις.
Δεν έχουμε ούτε κομμένα ούτε σπασμένα φτερα, δεν είχαμε ποτέ και ούτε θα.
Δεν χάσαμε καμία ελπίδα και καμία ευκαιρία, απλά μπήκε ένα χνούδι στο μάτι σου και κλαις.
Ερεθισμός είναι μη σκας, θα σου περάσει. Όλα περνάνε.
Συγγνώμη, απλά μου αρέσει να ξέρω και να μην κάνω τίποτα γι’ αυτό. Ρουφάω όλη τη γνώση απλά για τον ηδονισμό και αρνούμαι πεισματικά να βοηθήσω.
Δεν βγαίνω ποτέ ούτε για καλό, ούτε για δράση, απλά λιώνω.
Μην με ψάξεις ποτέ εκεί που ισχυρίζονται και υπόσχονται.
Και κυριότερα, μην με αναζητήσεις ποτέ, σε λυσσάρι
ή σε βιβλίο με συνταγές.
Άλλωστε δεν βρίσκομα, απλά γλείφομαι.
Δεν είμαι καθόλου πρακτική, ή τέλος πάντων είμαι μόνο όταν χορεύω.
Δεν υπάρχει εδώ καμία επιβολή και καμία απάντηση.
Μπορώ αν θες, να σε ρωτάω όλο το βράδυ
για να απορείς όλο το μήνα,
όσο βαριέμαι και περιφέρομαι.
Δεν έχει εδώ να στηριχτείς ούτε σωσίβια.
Δέρμα έχει μαλακό, να κολυμπήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου